به گزارش فرکانس، نگاهی به گزارش حسابرس مستقل از صورتهای مالی حسابرسی شده نیمه نخست سال ۱۴۰۴ بانک رفاه کارگران نشان میدهند که بانک به جای نمایش حقیقت، در حال پنهان کردن بدهیها و بزرگنمایی سودهای خیالی است. در حالی که استانداردهای حسابداری، اصولِ مشخصی برای شناسایی درآمد دارند، این بانک با تفسیر به رأیِ این استانداردها، اقدام به تورمِ مصنوعی سود کرده است. شناسایی مبلغ ۱۹ هزار و ۷۲۱ میلیارد تومان سود سهام از شرکتهای فرعی بدون مصوبه مجمع عمومی، نقضِ آشکار معیارهای شناخت درآمد است.
علاوه بر این، شناسایی ۲ هزار و ۸۷۱ میلیارد تومان درآمد از محل تسهیلات عقود مشارکتی، آن هم بر خلاف دستورالعمل بانک مرکزی، نشان میدهد که بانک برای رسیدن به اعدادِ خوشرنگ و لعاب، از هیچ ابزاری دریغ نکرده است. وقتی حسابرس صراحتاً اعلام میکند که با اصلاح حسابها، سود خالصِ دوره به میزان خیرهکننده ۲۳ هزار و ۷۸۲ میلیارد تومان کاهش خواهد یافت، این سوال مطرح میشود: سودِ واقعیِ بانک رفاه چقدر است؟ آیا ما با یک نهادِ مالی مواجهیم یا با یک مهندسی اعداد که میکوشد ضرر احتمالی را در پشت پردههای حسابداری پنهان کند؟
خطاهای سیستماتیک؛ آشفتگی در مدیریتِ داراییها
بخش دیگر گزارش، نشان از آشفتگی عمیق در مدیریتِ گروهی دارد. از تخلف در ارزشیابی سرقفلی تا ناتوانی در حذفِ معاملات درونگروهی و عدم تقارنِ رویکردها در محاسبه روش ارزش ویژه برای شرکتهای وابسته؛ همه و همه نشان میدهند که مدیریتِ مالی این هلدینگ در کنترل بر داراییها ناتوان بوده است. اینکه حسابرس اظهار میدارد تعیین آثار مالی این خطاها در شرایط حاضر امکانپذیر نیست، خودِ حقیقت است؛ سیستمی که نمیداند داراییاش چقدر ارزش دارد و نمیتواند سهم واقعی از شرکتهای وابستهاش را محاسبه کند، چگونه میتواند ادعای مدیریتِ درستِ داراییهای مردم را داشته باشد؟
کیمیاگری با مطالباتِ مشکوک؛ بازی با آبروی داراییها
یکی از شگردهای نگرانکننده در صورتهای مالی بانک رفاه، نحوه برخورد با مطالبات مشکوکالوصول است. بانک در حالی ۸ هزار و ۸۵۷ میلیارد تومان ذخیره برای این مطالبات در نظر گرفته که حسابرس صراحتاً اعلام کرده طبقهبندی حسابها به درستی صورت نگرفته و وثایق دریافتی، فاقد ارزش لازم هستند.