به گزارش فرکانس، گزارشی که حسابرس درباره صورتهای مالی نیمه نخست ۱۴۰۴ پتروشیمی جهرم ارائه کرده، در ظاهر مجموعهای از توضیحات فنی و حقوقی است که در پایان هر بند با جمله تکراری «تأثیری بر اظهارنظر این مؤسسه ندارد» خنثی میشود؛ اما اگر این عبارات حسابرسی را با نگاه انتقادی کنار هم بگذاریم، تصویری نگرانکننده از یک پروژه نیمهجان، سرمایههای منجمد، ابهام نهادی و فقدان پاسخگویی مدیریتی شکل میگیرد.
پروژهای با پیشرفت ۱۳.۵ درصدی پس از بیش از یک دهه
در کانون این گزارش، «داراییهای در جریان تکمیل» قرار دارد؛ داراییهایی که با صرف ۶۲ میلیارد تومان هزینه، تنها به ۱۳.۵ درصد پیشرفت فیزیکی رسیدهاند. پروژهای که باید سالها پیش به بهرهبرداری میرسید، بهدلیل تحریمها، مشکلات زیرساختی، کمبود منابع آب، چالش تأمین مالی و حتی جانمایی نامناسب، عملاً متوقف مانده است. این توقف، صرفاً یک تأخیر اجرایی نیست؛ بلکه نشانهای از ضعف مزمن در برنامهریزی کلان، ارزیابی ریسک و امکانسنجی اولیه پروژه است.
جابهجایی مداوم طرح بهجای حل مسئله
راهحلی که در جلسات استانی و با حضور سهامدار عمده مطرح شده، نه احیای پروژه اصلی، بلکه بازطراحی جغرافیای آن است: انتقال یا تعریف واحدهای پلیاتیلن در فسا، جهرم، داراب و حتی فیروزآباد و ایجاد شهرک صنایع پاییندستی با مشارکت قرارگاه سازندگی خاتمالانبیاء. این تصمیمات، بیش از آنکه نشانه پیشرفت باشند، بیانگر سردرگمی راهبردیاند؛ چراکه اصل پروژه همچنان بلاتکلیف است و زمین و تأسیسات آن بهجای تولید، به گزینهای برای استفادههای جایگزین تقلیل یافتهاند.