با توجه به اینکه پس از شناسایی سرشمارههای تبلیغاتی، صاحبان کسبوکارها به تبلیغ آنها از طریق شمارههای شخصی روی آوردهاند؛ یکی از راههای جلوگیری از ارسال پیامکهای تبلیغاتی ناخواسته که حتی بدون شکایت افراد هم صورت میگیرد، مسدود کردن شمارههایی است که تعداد زیادی پیامک ارسال میکنند.
زمانی که افراد با این هدف سیمکارت میگیرند، رگولاتوری آنها را شناسایی میکند، اما از آنجاکه گرفتن این سیمکارتها در جهت تبلیغات برای افراد منفعت دارد، آنها مرتب این کار را ادامه میدهند.
طی سال های اخیر، از سوی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی درباره مدیریت و ساماندهی سیمکارتها اعلام شده بود که برای سیمکارتها محدودیت داریم و این موضوع در سامانه “شاهکار” کنترل میشود.
به این ترتیب هیچکس به هیچ عنوان نمیتواند سیمکارت بدون هویت بگیرد یا بیش از ۱۰ سیمکارت به نام خود داشته باشد. حتی اگر کسی بخواهد به نام فرد دیگری سیمکارت بگیرد، برای همه شمارهها پیامکی ارسال میشود که سیمکارتی به نامش فعال شده، بنابراین این موضوع تقریبا مدیریت شده است.
اما راهکار سلبی تا حدی جواب میدهد و چارهای جز مدیریت نیست؛ زیرا این کسبوکارها، سیمکارت ارزانقیمت میگیرند و تبلیغات میکنند که مراجع مربوطه نیز برخورد کرده و آنها را میبندند، اما مطمئنا تا راهکار جایگزین تبلیغات برای آنها موجود نباشد، این کار ادامه خواهد داشت.
رگولاتوری قاعدتا نمیتواند وارد محتوای این تبلیغات شود اما براساس فرآیندهایی که وجود دارد، سیمکارتی که پیامک یکطرفه و بیش از حد میفرستد را میتواند شناسایی و مسدود کند که تا حدود زیادی هم این تبلیغات کنترل شده است.
پیش از این در یک نظرسنجی از کاربران خواسته شده بود نظرات خود را دربارهی بهترین روش برای مقابله با این پیامکهای تبلیغاتی اعلام کنند و طبق گزینههایی که برای این نظرسنجی قرار داده شده بود، به ترتیب محدودیت تعداد پیام در روز، ایجاد امکان تبلیغ ارزان، بالا بردن قیمت پیامکها و بالا بردن قیمت سیمکارت بیشترین نظرات کاربران را کسب کرده بودند.
البته پیش از این با توجه به اقداماتی که میتوان برای جلوگیری از ارسال پیامکهای تبلیغاتی در نظر گرفت، برخی کارشناسان پیشنهاد داده بودند با توجه به اینکه طبق گفته رگولاتوری، هیچکس نمیتواند سیمکارت بدون هویت بگیرد و این موضوع پیگیری تخلفات را آسانتر میکند، لذا یکی از راههایی که میتوان برای جلوگیری از ارسال پیامکهای تبلیغاتی مزاحم در نظر گرفت، شناسایی افراد ارسالکننده این پیامکها به جای شمارههای مزاحم است.
اما در پاسخ به اینکه آیا رگولاتوری به عنوان مقرراتگذار نمیتواند جلوی ارسال این پیامکهای تبلیغاتی را بگیرد، عنوان شده بود رگولاتوری مقرراتگذار است اما در یک حدی میتواند مقرراتگذاری کند و نه اینکه حقی را از کسی سلب کند.
بنا براین در حد توان از ارسال این پیامکها جلوگیری کرده و با ارسال پیامکهای انبوه که برای مقصد مزاحمت ایجاد کند، برخورد میشود اما قانونی نداریم که کسی نتواند سیمکارت بگیرد و یا نتواند پیامک بیش از حد بفرستد.