به گزارش فرکانس، صورتهای مالی حسابرسی نشده پتروشیمی جم پیلن در سال ۱۴۰۴، در نگاه اول، تصویری از یک غول سودآور را ترسیم میکند؛ اما وقتی از لایههای بیرونی عبور کرده و به هسته مرکزی سودآوری و قدرت خرید واقعی شرکت نگاه کنیم، با واقعیت متفاوتی روبرو میشویم؛ واقعیتی که در آن رشد درآمدها، در برابر تورم و هزینههای سنگین، معنای خود را از دست داده است.
رشد درآمد؛ پردهای بر واقعیتهای اقتصادی
بله، اعداد در نگاه اول وسوسهانگیزند. درآمد عملیاتی شرکت با رشدی ۵۶ درصدی به ۲۴ هزار و ۲۰۷ میلیارد تومان رسیده و سود ناخالص با جهشی ۹۰ درصدی به ۷ هزار و ۲۱۴ میلیارد تومان رسیده است. اما یک سوال اساسی باقی میماند: این رشد در چه فضایی رخ داده است؟
وقتی بهای تمام شده درآمدهای عملیاتی نیز با رشدی ۴۵ درصدی به حدود ۱۷ هزار میلیارد تومان میرسد، مشخص میشود که شرکت در یک فضای تورمی سنگین در حال حرکت است. در واقع، بخش بزرگی از این رشد درآمدهای پرزرقوبرق، صرفاً بازتابی از افزایش قیمتها در بازار است، نه لزوماً بهبود کارایی یا گسترش واقعی سهم بازار.
رشد ۶۵ درصدی هزینههای اداری و فروش
با وجود اینکه سود عملیاتی شرکت با عدد ۶ هزار و ۹۴۵ میلیارد تومان منتشر شده، اما بررسی جزئیات نشاندهنده ضعف در مدیریت هزینههاست. رشد ۶۵ درصدی هزینههای اداری، عمومی و فروش که به ۲۸۹ میلیارد تومان رسیده است، نشان میدهد که شرکت برای حفظ یا دستیابی به این درآمدها، در حال صرف هزینههای بسیار سنگینی است. این نوع رشد هزینهها، نشان از عدم کنترل دقیق بر مخارج جانبی دارد که میتواند در آینده، حاشیه سود را بیش از پیش تحت فشار قرار دهد.