به گزارش فرکانس، در صورتهای مالی ششماهه نخست ۱۴۰۴ پتروشیمی ارومیه، بخش «تأکید بر مطالب خاص» حسابرس، پرده از مجموعهای مشکلات ساختاری برمیدارد که تصویری نگرانکننده از آینده شرکت ارائه میدهند. حسابرس هرچند در نهایت نظر خود را تعدیل نکرده، اما ماجرا به همینجا ختم نمیشود؛ زیرا این نکات دقیقاً همان نشانههایی هستند که معمولاً پیش از بروز بحرانهای مالی و عملیاتی ظاهر میشوند.
پروژه پلیآلومینیوم کلراید؛ سرمایهای که سالهاست در بنبست مانده
نخستین زنگ خطر از جایی آغاز میشود که پروژه خط تولید پلیآلومینیوم کلراید، باوجود پرداختهای سرمایهای قابلتوجه به پیمانکار، همچنان نیمهتمام باقی مانده و هیچ نشانهای از ورود آن به مرحله بهرهبرداری دیده نمیشود. این توقف طولانی، موضوعی ساده یا معمول نیست؛ زیرا هر روز تأخیر به معنای انجماد منابع مالی، عدم بازدهی سرمایهگذاری انجامشده و احتمال از دست رفتن توجیه اقتصادی پروژه است.
بنبست فعلی نشان میدهد مدیریت پروژه یا کنترل کافی بر پیمانکار نداشته یا برنامهریزی از ابتدا دچار نقص بوده است. در هر دو حالت، شرکتی که روی توسعه ظرفیتهای تولیدی خود حساب کرده، اکنون یک دارایی بلااستفاده روی دست دارد که نه ارزشافزوده ایجاد میکند و نه چشماندازی روشن برای آیندهاش ترسیم میشود.