به گزارش فرکانس، نسبت کفایت سرمایه را میتوان دماسنج سلامت و استقامت یک بانک دانست؛ شاخصی که نشان میدهد بانک در برابر ریسکهای ناگهانی و زیانهای احتمالی چقدر توانمند است. مطابق استانداردهای جهانی نسبت کفایت بالای ۸ درصد برای بانکها محدوده امن تلقی میشود. نگاهی به آمارهای تغییرات نرخ کفایت سرمایه بانکها در بازه سالهای ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۴، تصویری را به نمایش میگذارد که در آن اغلب بانکها با عبور از بحران، مسیر بهبود را در پیش گرفتهاند ولی همچنان برخی دیگر در چنبره نرخهای منفی گرفتارند.
تکاپوی نظام بانکی برای خروج از منطقه خطر
در میان بانکهایی که در این بازه زمانی موفق به ثبت رشد در شاخص کفایت سرمایه شدهاند، تحرکات مثبتی به چشم میخورد. پست بانک که از وضعیت ۳.۴ درصد در سال ۱۴۰۳ به ۷.۶ درصد در سال ۱۴۰۴ رسیده، نشاندهنده یک جهش قابلتوجه در ترمیم ساختار مالی خود است. در همین رده، بانک شهر نیز که از شاخص ۱.۳۹ در سال ۱۴۰۳ به ۳.۵۳ درصد در شهریور ۱۴۰۴ دست یافته، گامهایی برای بهبود وضعیت برداشت است.
این روند در میان بانکهای خصوصی نیز مشاهده میشود؛ جایی که بانک سینا توانسته است شاخص خود را از ۸ درصد به ۱۰ درصد افزایش دهد. همچنین اقتصاد نوین از ۷ درصد به ۹ درصد و بانک ملت از ۱۱ درصد به ۱۳ درصد رشد را تجربه کردهاند. در یک چرخش جالب، بانک پارسیان موفق شده از محدوده خطرناکِ کفایت سرمایه منفی ۳ درصد، خود را به محدوده مثبت ۵ درصد برساند که نشاندهنده تغییر جهت در سیاستهای ارزیابی ریسک این بانک است.