به گزارش فرکانس، در صورتهای مالی ششماهه نخست ۱۴۰۴ پتروشیمی ارومیه، بخش «تأکید بر مطالب خاص» حسابرس، پرده از مجموعهای مشکلات ساختاری برمیدارد که تصویری نگرانکننده از آینده شرکت ارائه میدهند.
عملکرد خطوط تولید کریستال ملامین و محصولات فرعی اسیدکلریدریک نیز زیر ذرهبین حسابرس قرار گرفته است. اشاره حسابرس به سودآوری یا راندمان این خطوط است که با انتظارات سازگار نیست و تولید آنها برای شرکت با زیان همراه شده است. در صنعتی که حاشیه سود آن به عوامل گستردهای وابسته است.
وجود خطوط تولیدی با مدل اقتصادی نامطمئن، هزینههای پنهانی ایجاد میکند که دیر یا زود در صورتهای مالی ظاهر خواهد شد. در چنین وضعیتی، امید بستن به این محصولات برای جبران ضعفهای دیگر شرکت، تنها خوشبینی بیپایه مدیریتی را نشان میدهد.
ضعف در مدیریت قراردادها و افزایش هزینههای حقوقی
سایه ریسکهای حقوقی اکنون بیش از هر زمان دیگری بر فعالیتهای شرکت سنگینی میکند؛ ریسکهایی که نهتنها امنیت تأمین مواد اولیه را تهدید میکنند، بلکه شرکت را وارد چرخهای از دعاوی پیچیده و پرهزینه کردهاند. ماجرا از جایی آغاز میشود که شرکت در سال ۱۴۰۳ مبلغ عظیم یک میلیون و ۵۳ هزار و ۱۰۰ یورو بابت خرید کلرید پتاسیم و سایر هزینههای مرتبط به شرکت ماندگار صنعت آنیل پرداخت کرده، اما این شرکت به تعهدات خود عمل نکرده است. در نتیجه، پتروشیمی ارومیه ناچار شده است اقامه دعوی حقوقی کند؛ دعوایی که با وجود ارجاع به کارشناس رسمی دادگستری و تأیید مبلغ مورد مطالبه، تا زمان تأیید صورتهای مالی هنوز به نتیجه قطعی نرسیده است.
