به گزارش فرکاس، صورتهای مالی ۹ ماهه پالایش نفت بندرعباس نشان میدهد از مجموع پرداختیهای حقوق و دستمزد، ۳,۳۸۳ میلیارد تومان به بخشهای اداری، عمومی و فروش اختصاص یافته، در حالی که سهم بخش تولید تنها ۱,۲۶۶ میلیارد تومان بوده است. اختلافی نزدیک به سهبرابر که نشانهای روشن از رشد هزینههای غیرتولیدی و تهدیدی جدی برای بهرهوری عملیاتی این شرکت است.
بررسی جزئیات حقوق و دستمزد نیز تصویر قابل تأملی ارائه میدهد. در ۹ ماهه امسال، هزار و ۲۶۶ میلیارد تومان به بخش تولیدی و ۳ هزار و ۳۸۳ میلیارد تومان به بخش اداری، عمومی و فروش اختصاص یافته است. به بیان دیگر، سهم هزینه حقوق در بخشهای غیرتولیدی تقریباً سه برابر بخش تولیدی است.
به طور متوسط، هر کارمند بخش تولید ماهانه حدود ۱۷۶ میلیون تومان دریافتی داشته، در حالی که کارکنان بخشهای غیرتولیدی به طور متوسط ماهانه ۷۳ میلیون تومان دریافت کردهاند. هرچند میانگین پرداختی تولید بالاتر است (که به دلیل ماهیت تخصصی و عملیاتی کار طبیعی است)، اما حجم کل هزینهها در بخشهای اداری نشان میدهد بدنه غیرتولیدی از نظر تعداد و مجموع بار مالی، فشار بیشتری بر شرکت وارد میکند.
سایر هزینهها؛ تمرکز منابع در کدام بخش؟
سایر هزینههای ماهانه در بخش تولیدی حدود ۷۰ میلیارد تومان و در بخش اداری و عمومی و فروش حدود ۲۴ میلیارد تومان بوده است. این ارقام نشان میدهد حتی در بخش هزینههای جانبی نیز سهم تولید بالاتر است؛ موضوعی که ماهیت سرمایهبر و عملیاتی پالایش را تأیید میکند.
جمعبندی: ضرورت بازنگری در ساختار هزینه
صورتهای مالی پالایش نفت بندرعباس بیش از آنکه روایتگر یک شرکت تولیدمحور چابک باشد، نشانههایی از سنگینی هزینههای اداری و رشد قابل توجه سربار را منعکس میکند. اگر مدیریت شرکت برنامهای مشخص برای کنترل هزینههای عمومی، بهینهسازی ساختار سازمانی و افزایش بهرهوری نداشته باشد، استمرار این روند میتواند حاشیه سود و توان رقابتی شرکت را در سالهای آینده با چالش جدی مواجه کند.
در نهایت، پرسش کلیدی برای سهامداران این است: آیا این رشد هزینهها منجر به خلق ارزش افزوده پایدار خواهد شد یا تنها بر تورم ساختاری شرکت میافزاید؟