به گزارش فرکانس، بررسی وضعیت مالی شرکتهای پتروشیمی ایران در ششماهه نخست سال ۱۴۰۴ حاکی از آن است که تراز بدهیها در برخی از شرکتهای بزرگ این صنعت افزایش یافته و اختلاف قابل ملاحظهای میان شرکتهای بزرگ و متوسط وجود دارد.
بر پایه این دادهها، پتروشیمی نوری با بیشترین میزان بدهی در صدر فهرست قرار گرفته و پس از آن شرکتهای پتروشیمی مارون، پتروشیمی جم و پتروشیمی جمپتروپارس رتبههای بعدی را به خود اختصاص دادهاند.
پتروشیمی پارس و پتروشیمی بوعلی سینا نیز در میان شرکتهایی قرار دارند که بدهی نسبتاً بالایی نسبت به دیگر همگروههای خود ثبت کردهاند. در مقابل، شرکتهایی مانند پتروشیمی ارومیه، پتروشیمی کارون، پتروشیمی ممسنی و پتروشیمی گامرون پایینترین سطح بدهی را در صنعت پتروشیمی کشور دارند.
این آمار که واحد آن میلیارد تومان است، بیانگر شکاف مالی میان غولهای پتروشیمی و واحدهای کوچکتر است؛ شکافی که میتواند بر ظرفیت سرمایهگذاری، توسعه طرحهای جدید و حتی سیاستهای پرداخت سود سهام در این شرکتها تأثیرگذار باشد.
به نظر میرسد مدیریت بدهی و اصلاح ساختار تأمین مالی به یکی از چالشهای اصلی صنعت پتروشیمی ایران در سال پیشرو تبدیل شود.