به گزارش فرکانس، گزارش عملکرد بانک خاورمیانه در سال ۱۴۰۴ رشدی را نشان میدهد که هرچند در نگاه اول خوشایند به نظر میرسد ولی با بررسی عمیقتر متوجه میشویم که این رشد بیش از آنکه حاصلِ بهرهوری و پویایی بانک باشد، نتیجهی تورمزدگی اقتصاد است.
رشد اسمی، عقبنشینی واقعی
بانک خاورمیانه در سال ۱۴۰۴ در مجموع ۲۷ هزار و ۵۱۰ میلیارد تومان درآمد کسب کرده است؛ رقمی که نسبت به سال قبل ۴۲ درصد رشد نشان میدهد. اما آیا این واقعاً یک موفقیت است؟ اگر سایهی سنگینِ تورم سال ۱۴۰۴ را بر این اعداد بگسترانیم، پاسخ به وضوح منفی است. در اقتصادی که تورم و رشد افسار گسیخته نقدینگی، ارزشِ پول را به سرعت میبلعد، رشدی که همتراز یا پایینتر از تورم باشد، در واقع به معنایِ عقبنشینی درآمدهای بانک است. به عبارت سادهتر، بانک خاورمیانه در حالِ دویدن درجا است؛ سریع میدود برای اینکه همان جایی که هست بماند.
تغییرِ آرایشِ پرتفوی؛ فرار به سمتِ اوراق، سقوط در سرمایهگذاری
تحلیلِ منابع درآمدی این بانک، نشاندهنده یک سردرگمی استراتژیک است. حدود ۶۴ درصد درآمدهای بانک از محل تسهیلات اعطایی بوده که رشدی ۲۴ درصدی داشته؛ عددی که نشان میدهد موتورِ اصلی درآمدی بانک، با وجودِ سهمِ بالا، سرعتِ رشدِ چندانی ندارد.
اما فاجعهی مدیریتی در جای دیگری رخ داده است: درآمدهای سرمایهگذاری با افتِ خیرهکنندهی ۹۴ درصدی، عملاً در پرتفوی درآمدی شرکت تبخیر شدهاند. در مقابل، بانک به عنوان یک مُسکنِ، به سمتِ «اوراق بدهی» رفتهه است؛ درآمدهای این بخش با رشد عجیبِ ۴۶۵ درصدی، حالا سهمی ۱۷ درصدی از سبد درآمدی را اشغال کردهاند. این یعنی بانک خاورمیانه برای پوششِ خلأهای درآمدیاش، از فعالیتهای مولدِ اقتصادی (سرمایهگذاری) دست کشیده و به دامنِ اوراقِ بدهی پناه برده است؛ استراتژیای که در بلندمدت، نشاندهندهی کاهشِ توانِ ریسکپذیری و خلاقیتِ مالیِ بانک است. درآمدِ کارمزد نیز با رشد ۳۶ درصدی، سهمی ۱۴ درصدی کسب کرده که در برابر هزینههای جاری، تنها مرهمی ناچیز است.