به گزارش فرکانس، وقتی از «تله هزینهها» سخن میگوییم، دقیقا به وضعیتی اشاره داریم که اکنون در صورتهای مالی بانک سینا نمایان شده است. این بانک در سالی که گذشت، برای حفظ مشتریان خود ناچار به پرداخت بهایی گزاف شد؛ بهایی که نرخ رشد آن (۶۲٪) از نرخ رشد درآمدهای اصلی (۶۰٪) سبقت گرفته است. این ناترازی در کنار مدیریت دشوار هزینههای سربار و کارمزدی، نشان میدهد که موتور محرک بانک دیگر کشش تعقیب تورم را ندارد و نیاز به بازنگری در مدل کسبوکار بیش از هر زمان دیگری احساس میشود.
اگر درآمدهای بانک با سرعت ۶۰ درصد حرکت میکند، هزینههای آن با شتاب بیشتری در حال سبقت گرفتن است. رشد ۶۲ درصدی هزینه سود سپردهها و رسیدن آن به ۱۵ هزار و ۵۵۷ میلیارد تومان، نشاندهنده یک سیاست انقباضی در جذب منابع است. بانک برای نگه داشتن مشتریان و جذب سپردههای جدید، مجبور شده هزینهای بپردازد که رشد آن (۶۲٪) از رشد کل درآمدهایش (۶۰٪) پیشی گرفته است. این یعنی حاشیه سود ناخالص بانک به آرامی در حال آب رفتن است.
هزینه کارمزد نیز با رشد ۱۵ درصدی به ۳۵۵ میلیارد تومان رسیده که اگرچه در مقایسه با سایر هزینهها ناچیز به نظر میرسد، اما در ترکیب با سایر هزینههای مالی، نشان میدهد که سیستم عملیاتی بانک در مدیریت هزینههای سربار، با دشواریهای جدی مواجه است.
بانک سینا در سال ۱۴۰۴ گرفتار تلهی تورمی شده است؛ جایی که افزایش ارقام در صورتهای مالی، صرفاً بازتابی از کاهش ارزش پول ملی است و نه نتیجهی بهرهوری عملیاتی. تداوم این روند، یعنی اتکای ۷۰ درصدی به تسهیلات، غفلت از سرمایهگذاری، و رشد هزینههایی که از سرعت درآمدهای اصلی پیشی گرفتهاند، زنگ خطری جدی برای آیندهی این بانک است. برای خارج شدن از این وضعیت، بانک سینا بیش از هر چیز به یک جراحی استراتژیک نیاز دارد.