به گزارش فرکانس، گزارشها نشان میدهند بانک سینا ۳۰ هزار و ۱۱۰ میلیارد تومان درآمد در سال ۱۴۰۴ کسب کرده که رشد ۶۰ درصدی نسبت به سال قبل داشته است. این عدد شاید در نگاه نخست، جذاب به نظر برسد. اما در اقتصاد تورمی سال ۱۴۰۴، این رشد ۶۰ درصدی بیش از آنکه نشانهی قدرتنمایی باشد، نشاندهنده یک دویدن درجا است. واقعیت تلخ اینجاست که وقتی این عدد را با نرخ تورم تطبیق میدهیم، متوجه میشویم بانک سینا عملاً رشد واقعی را تجربه نکرده است؛ گویی بانک تمام توان خود را صرف کرده تا فقط ارزش فعلی داراییهایش را حفظ کند، نه اینکه ارزش افزودهای برای سهامدارانش خلق کند.
ساختار درآمدی؛ لنگرگاهِ سنتی و عقبماندگی در سرمایهگذاری
نگاهی به ترکیب پرتفوی درآمدی بانک، حکایت از یک مدل کسبوکار به شدت سنتی و آسیبپذیر دارد. اختصاص ۷۰ درصد از درآمدها به تسهیلات اعطایی (۲۰ هزار و ۹۰۸ میلیارد تومان) و رشد ۵۲ درصدی آن، نشان میدهد که بانک سینا همچنان در پیلهی بانکداری کلاسیک گرفتار مانده است. اتکای مفرط به این بخش، همزمان با ریسکهای عدم بازگشت سرمایه در شرایط اقتصادی فعلی، بانک را در برابر تکانههای بازار بیدفاع کرده است.
اما دردناکتر از آن، وضعیت بخش سرمایهگذاری است. با سهمی کمتر از ۱ درصد از کل پرتفوی درآمدی و رشدِ ناامیدکننده ۳۷ درصدی، مشخص است که استراتژی بانک برای ورود به حوزههای سودآور سرمایهگذاری، یا وجود ندارد یا در نطفه خفه شده است. در حالی که رقبای پیشرو در حال تنوعبخشی به درآمدهای خود هستند، سهم زیر ۱ درصدی سرمایهگذاری برای بانکی با این ابعاد، چیزی جز یک شکست استراتژیک نیست. تنها نقطه امید، رشد ۹۱ درصدی درآمدهای کارمزدی است که با سهم ۱۶ درصدی، نشان میدهد بانک در این حوزه پتانسیلهایی داشته، اما هنوز برای جبران عقبماندگیهای سایر بخشها کافی نیست.