به گزارش فرکانس، دادههای منتشر شده توسط شرکت پتروشیمی خراسان برای سال ۱۴۰۴، از اعداد و ارقامی پرده برداشته است که در نگاه اول، نشان از شکوفایی دارد. اما با نگاهی دقیقتر مشخص میشود که این رشد بیش از آنکه حاصل مدیریت بازارها یا توسعهی ظرفیتها باشد، محصول مستقیم موجهای تورمی و استراتژیهای تولیدی است.
رشد تولید؛ توسعهی واقعی یا صرفاً افزایش حجم تولید مصرفی؟
پتروشیمی خراسان در سال ۱۴۰۴ توانسته است تولید خود را با ۷ درصد افزایش، به رقم ۱ میلیون و ۹۸ هزار تن برساند. با این حال، یک پرسش اساسی مطرح است: این تولید بیشتر، برای چه بازاری تولید شده است؟
بررسی سبد محصولات نشان میدهد که بخش عمدهی تولیدات شرکت در چرخهی مصرف درونکارخانهای محصور شده است. اگر بدانیم که حدود نیمی از آمونیاک تولیدی و ۵ درصد از اورهی تولیدی صرفاً برای تولید سایر محصولات در خود کارخانه مصرف شدهاند، میتوان گفت بخشی از این رشد تولید، صرفاً «چرخش مواد اولیه» در داخل خطوط تولید بوده است تا محصولات نهایی قابل فروش تولید شوند؛ نه لزوماً ورود به بازارهای جدید.
انباشت در بازارهای هدف؛ صادراتی که درجا میزند
در حالی که پتروشیمیها باید ستونهای اصلی ارزآوری کشور باشند، عملکرد صادراتی پتروشیمی خراسان در سال ۱۴۰۴ نشان از یک سکون نگرانکننده دارد. فروش صادراتی شرکت در سطح ۲۷۰ هزار تن ثابت مانده است. این عدم رشد در صادرات، در حالی که تولید با سرعت ۷ درصد در حال افزایش است، نشاندهندهی یک بنبست در بازارهای بینالمللی است. پتروشیمی خراسان گویا در توسعهی بازارهای فرامرزی با چالشی جدی روبروست و نتوانسته است این رشد تولید را به فرصتی برای افزایش سهم بازار جهانی تبدیل کند.