کوین وارش با پیامی ساده به صحنه میآید: فدرال رزرو خراب شده است و او کسی است که آن را تعمیر خواهد کرد.
وارش، ۵۶ ساله، فرماندار سابق فدرال رزرو و سرمایهگذاری موفق، نامزد پیشنهادی دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، برای هفدهمین رئیس فدرال رزرو است تا جایگزین جروم پاول، رئیس فعلی، شود که دورهاش در ۱۵ مه به پایان میرسد. وارش چشماندازی برای بانک مرکزی آمریکا ترسیم کرده که بهطور قابلتوجهی با دیدگاه پاول و روسای قبلی تفاوت دارد. او استدلال کرده که فدرال رزرو باید در اجرای سیاست پولی سریعتر عمل کند، بیشتر به بازارها اعتماد کند و ردپای خود را در حوزه سیاستگذاری محدودتر سازد. بهطور مشخص، او میخواهد نرخ بهره را کاهش دهد، ترازنامه ۶٬۷ تریلیون دلاری فدرال رزرو را کوچکتر کند و نحوه ارتباطات و اجرای سیاست این نهاد را اصلاح کند.
بزرگترین مانع پیش روی تأیید وارش روز جمعه برداشته شد، زمانی که وزارت دادگستری تحقیقات جنایی درباره نحوه مدیریت پاول در بازسازی ساختمان مرکزی فدرال رزرو در واشنگتن دی.سی. را مختومه کرد و پرونده را به بازرس کل خود فدرال رزرو بازگرداند. سناتور تام تیلیس، جمهوریخواه از کارولینای شمالی قسم خورده بود تا پیش از پایان این تحقیقات رأی مثبت خود را اعلام نکند. سنا باید به سرعت برای تعیین زمان رأیگیری برای تأیید صلاحیت اقدام کند، اما برای اولین بار در چند ماه اخیر، یک انتقال بهموقع رهبری در فدرال رزرو تقریباً تضمین شده به نظر میرسد. با این حال، توانایی وارش برای تحقق دستورکار بلندپروازانهاش، با توجه به تورم مداوم، افزایش قیمت نفت و گرایش فزاینده جنگطلبانه (هوکیش) اعضای کمیته بازار آزاد فدرال، یعنی بازوی سیاستگذاری فدرال رزرو، به مراتب کمتر قطعی است. هرچند وارش ازحمایت گستردهای در جامعه تجاری، میان سرمایهگذاران و حتی در میان سیاستمداران برخوردار است، ممکن است برنامههایش به محض ورود با شکست مواجه شوند، بهویژه اگر جنگ ایران که از ۲۸ فوریه آغاز شده، به این زودیها پایان نیابد.
انتظار میرود فدرال رزرو در نشست ۲۸-۲۹ آوریل کمیته بازار آزاد فدرال، نرخ بهره هدف خود را در محدوده فعلی ۳.۵۰ تا ۳.۷۵ درصد ثابت نگه دارد و تا مدتها پس از آن نیز تغییری ندهد. بر اساس ابزار FedWatch بورس کالای شیکاگو که احتمالات مندرج در قیمتهای آتی نرخ بهره فدرال را محاسبه میکند، اکنون احتمال بیش از ۵۰ درصد وجود دارد که فدرال رزرو تا ژوئیه ۲۰۲۷ نرخ بهره را کاهش ندهد. با فرض اینکه وارش در ماه مه کار خود را آغاز کند، این به معنای بیش از یک سال انتظار در دوره چهار ساله ریاست او خواهد بود.
وارش در حال آماده شدن است تا در مهمترین سمت سیاستگذاری اقتصادی جهان قرار بگیرد، آن هم در زمانی که تحقق دو مأموریت اصلی فدرال رزرو؛ ترویج اشتغال کامل و ثبات قیمتی، بیش از هر زمان دیگری دشوار به نظر میرسد.
از نظر اشتغال، بازار کار از تابستان گذشته نشانههایی از تضعیف نشان داده است. نرخ مشارکت نیروی کار در ماه مارس به پایینترین سطح خود از نوامبر ۲۰۲۱ رسید، و اگر دوران همهگیری کووید را نادیده بگیریم، این پایینترین سطح از سال ۱۹۷۷ است. رشد اشتغال در بهترین حالت ناچیز بوده است.
بر اساس گزارش ماهانه «نظرسنجی فرصتهای شغلی و جابهجایی نیروی کار» اداره آمار کار آمریکا، تعداد فرصتهای شغلی، استخدامها و استعفاها در سال جاری کاهش یافتهاند، در حالی که اعلامیههای اخراج افزایش داشته است بهویژه در بخشهایی که بیشتر در معرض جابهجایی ناشی از هوش مصنوعی و کاهش هزینههای دولت فدرال قرار دارند.
تورم بالا، که اکنون به حدود ۳ درصد در سال نزدیک میشود، ممکن است مشکل بزرگتری باشد؛ همانطور که وارش در جلسه استماع خود در سنا توضیح داد. او در سخنان آغازینش تورم را یک «انتخاب» توصیف کرد که فدرال رزرو باید مسئولیت آن را بپذیرد. بعدتر به کمیته گفت که ناکامی فدرال رزرو در اقدام برای مهار تورم در سالهای ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ «بزرگترین خطای سیاست اقتصادی در ۴۰ یا ۵۰ سال گذشته» بوده است.
در سال ۲۰۲۱، زمانی که رشد قیمتها پس از کرونا شروع به شتاب گرفتن کرد، پاول این افزایش را موقتی (transitory) توصیف کرد؛ پدیدهای که ناشی از گلوگاههای زنجیره تأمین و سایر اختلالات پساکرونایی بود و انتظار میرفت با گذشت زمان برطرف شود. در نهایت بیشتر این مشکلات برطرف شدند، اما اطمینان فدرال رزرو به اینکه میتواند تا عادی شدن شرایط صبر کند، واکنش سیاستی آن را به شکل بحرانی برای چندین ماه به تأخیر انداخت.
تا زمانی که کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) در مارس ۲۰۲۲ شروع به افزایش نرخ بهره کرد، تورم به بالاترین سطح خود در ۴۰ سال گذشته یعنی حدود ۹ درصد رسیده بود؛ موضوعی که سیاستگذاران را مجبور کرد تهاجمیترین چرخه افزایش نرخ بهره در یک نسل اخیر را اجرا کنند. واژه «موقتی» از یک موضع رسمی به یک سوژه طنز تبدیل شد؛ عبارتی که فدرال رزرو هنوز هم تلاش میکند از پیامدهای آن رهایی یابد.
آیا وارش عروسک خیمهشببازی ترامپ است؟
کوین وارش، نامزد ریاست فدرال رزرو، پس از بحران مالی با کاهش نرخ بهره مخالف بود، اما اکنون از آن حمایت میکند. نرخ بهره از صفر به اوج ۵.۲۵ تا ۵.۵۰ درصد در ژوئیه ۲۰۲۳ رسید، بدون اینکه اقتصاد را وارد رکودی کند که بسیاری از آن میترسیدند. در پایان سال ۲۰۲۴، تولید ناخالص داخلی با نرخ سالانه ۲.۵ درصد رشد میکرد، بازار کار در وضعیت اشتغال کامل بود و به نظر میرسید تورم در حال نزدیکشدن به هدف ۲ درصدی سالانه فدرال رزرو است.
فدرال رزروی که خوشبینتر شده بود، در نیمه دوم سال ۲۰۲۴ سه بار نرخ بهره را کاهش داد: ابتدا به میزان نیم درصد و سپس دو بار هر بار یکچهارم درصد، و سپس آن را ادامه داد. در ادامه، فدرال رزرو در نیمه دوم سال ۲۰۲۵ سه کاهش دیگرِ یکچهارم درصدی در نرخ بهره انجام داد. اما از آن زمان تورم دوباره افزایش یافته است و همین باعث شده ناظران فدرال رزرو تردید کنند که آیا چرخه اخیر کاهش نرخها تصمیمی سنجیده بوده یا اشتباهی.
شاخص قیمت هزینههای مصرف شخصی (PCE) که معیار ترجیحی فدرال رزرو برای سنجش تورم است، در ماه فوریه نسبت به سال قبل ۲.۸ درصد افزایش یافت؛ و این قبل از جهش قیمت نفت از زمان آغاز جنگ ایران بود. فدرال رزرو در نشست سیاستگذاری ماه مارس، پیشبینی تورم ۲۰۲۶ را از ۲.۴ درصد در ماه دسامبر به ۲.۷ درصد افزایش داد. ناتوانی فدرال رزروِ دوره پاول در تکمیل مسیر و بازگرداندن تورم به ۲ درصد، کار وارش را برای کاهش نرخها دشوارتر خواهد کرد بهویژه اگر قیمت نفت همانطور که انتظار میرود پس از پایان جنگ همچنان بالا بماند.
نظرسنجیهای متعدد نشان دادهاند که تورم یکی از دغدغههای اصلی رأیدهندگان است، بهویژه با توجه به قیمتهای بالای مواد غذایی و بنزین که اکنون در بسیاری از نقاط کشور به بالای ۴ دلار در هر گالن رسیده است. وینسنت راینهارت، اقتصاددان ارشد در شرکت سرمایهگذاری BNY و از کهنهکاران فدرال رزرو و دبیر سابق کمیته بازار آزاد فدرال، میگوید که موج تورم پس از همهگیری، اعتماد عمومی به فدرال رزرو را به شیوههایی شکسته که دادهها به تنهایی قادر به نشاندادن آن نیستند.
وارش این موضوع را درک میکند و متعهد به ترمیم این خسارت است. او همچنین میگوید به حفظ استقلال فدرال رزرو از فشارهای سیاسی پایبند است و به کمیته بانکی سنا گفت که ترامپ به او نمیگوید چه کار کند یا چه فکری داشته باشد. وارش در خصوص هرگونه تعهد برای کاهش نرخ بهره فدرال گفت: «او نه آن را خواست، نه مطالبه کرد، و نه الزام نکرد.»
دموکراتهای کمیته قانع نشدند؛ سناتور الیزابت وارن، دموکرات ماساچوست او را «عروسک خیمهشببازی» رئیسجمهور خواند.
سخنگوی کاخ سفید به نشریه بارونز گفت: «سوابق بینقص کوین وارش خود گویای همهچیز است. مدارک دانشگاهی او، موفقیتش در بخش خصوصی، و تجربه پیشینش در هیئتمدیره فدرال رزرو او را کاملاً شایسته میکند تا بهعنوان رئیس بعدی فدرال رزرو خدمت کند، و کاخ سفید همچنان با سنا همکاری میکند تا تأیید او بهسرعت انجام شود.»
دفتر وارش از اظهار نظر خودداری کرد.
از بسیاری جهات، وارش در طول دوران حرفهای خود برای شغل ریاست فدرال رزرو آماده شده است. او در ۳۵ سالگی جوانترین فرماندار تاریخ فدرال رزرو بود، زمانی که در سال ۲۰۰۶ به هیئت مدیره پیوست و پیش از آن در دولت جرج دبلیو بوش به عنوان دستیار ویژه رئیسجمهور در امور سیاست اقتصادی خدمت کرده بود. در طول بحران مالی ۲۰۰۹-۲۰۰۸، او به عنوان رابط اصلی بن برنانکی، رئیس وقت فدرال رزرو، با مدیران عامل بانکهای دارای اهمیت سیستمی عمل کرد.
وارش در سال ۲۰۱۱ فدرال رزرو را ترک کرد، زیرا از رشد ترازنامه این نهاد پس از بحران مالی ناامید بود. سپس به دانشگاه استنفورد و مؤسسه هوور بازگشت و شریک شرکت Duquesne Capital Management شد که توسط سرمایهگذار افسانهای، استنلی دراکنمیلر، اداره میشود.
اسناد افشای مالی نشان میدهند ارزش کل داراییهای او بیش از ۱۳۱ میلیون دلار است. همسرش، جین لودر، وارث میلیاردر امپراتوری لوازم آرایشی استی لادر است. وارش تعهد داده است که اگر رئیس فدرال رزرو شود، تقریباً تمام سرمایهگذاریهای خود را واگذار کند. بنابراین اگر این موضوع تأیید شود، او ثروتمندترین رئیس فدرال رزرو در تاریخ خواهد بود.
نامزدی وارش مورد استقبال بسیاری از جامعه تجاری و سرمایهگذاری قرار گرفته است. جیمی دایمون، مدیرعامل جیپیمورگان چیس، پیش از انتخاب ترامپ، در یک رویداد خصوصی جیپیمورگان گفته بود که «کوین وارش رئیس فوقالعادهای خواهد شد.» کن گریفین، بنیانگذار سیتادل (مدیر داراییهای جایگزین عظیم)، وارش را «انتخابی واقعاً محکم» نامید.
جیمز نایتلی، اقتصاددان ارشد بینالمللی ING در مورد وارش میگوید: «او تجربه لازم را دارد؛ او کل فرآیند را میشناسد. او به عنوان فردی بسیار خوب و ایمن دیده میشود.»
برنامههای وارش برای فدرال رزرو
برنامه وارش برای فدرال رزرو بر سه ایده بزرگ استوار است. نخستین ایده این است که نرخهای بهره باید کمتر باشد. او که زمانی یک چهره تندرو در سیاست پولی محسوب میشد، در دوره بحران مالی و پس از آن در برابر کاهش نرخ بهره مقاومت میکرد و استدلال داشت که این کار اعتبار فدرال رزرو در مقابله با تورم را تضعیف میکند و بازارهای مالی را مختل میسازد. اما در سالهای اخیر، او به حامی نرخهای بهره پایینتر تبدیل شده است چرخشی که منتقدان او میگویند این تغییر موضعش «بهموقع» با جستوجوی ترامپ برای یک رئیس فدرال رزرو که سیاستها را تسهیل کند، همزمان شد. وارش گفته است که دیدگاههایش با تغییر واقعیتها تکامل یافتهاند.
در حالی که او در مقالهای در ژوئیه ۲۰۲۴ در والاستریت ژورنال، نرخ بهره را در مقایسه با نیاز به کاهش ترازنامه «یک موضوع فرعی» خواند، در زمان نامزدیاش در پاییز گذشته استدلال کرد که نرخهای پایینتر میتواند به اقتصاد برای دستیابی به «درجه بعدی شتاب» کمک کند، بهویژه برای خریدارانی که برای اولین بار خانه میخرند.
ایده دوم، کوچککردن ترازنامه، پس از بحران مالی ریشه دواند. وارش معتقد بود که برنامههای خرید اوراق قرضه فدرال رزرو که توسط برنانکی برای حمایت از اقتصاد راهاندازی شد و به تسهیل کمی معروف است، بازارها را تحریف کرد و ردپای فدرال رزرو را فراتر از اندازه مناسب گسترش داد.
زمانی که وارش در سال ۲۰۰۶ به هیئت مدیره پیوست، ترازنامه حدود ۸۰۰ میلیارد دلار بود. او گفته که با احتساب رشد اقتصادی از آن زمان، امروز باید تقریباً ۲.۵ تا ۳ تریلیون دلار باشد. در عوض، از طریق دورهای متوالی خرید اوراق قرضه در طول بحران مالی و دوباره در دوران همهگیری کرونا، این ترازنامه در اوج خود به حدود ۹ تریلیون دلار رسید، پیش از آنکه کمیته بازار آزاد فدرال سال گذشته رأی به عدم سرمایهگذاری مجدد عواید برخی داراییها داد.
وارش ترازنامه عظیم فدرال رزرو را «سیاست مالی در لباس مبدل» نامیده است.
او گفته است در حالی که کوچک کردن ترازنامه، نقدینگی را در نظام مالی کاهش میدهد، کاهش نرخهای بهره میتواند اثر منفی آن را خنثی کند. داراییهای فدرال رزرو در اوراق خزانه و اوراق بهادار با پشتوانه رهنی، با کاهش عرضه اوراق در دسترس سرمایهگذاران خصوصی، نرخهای بلندمدت را پایین نگه میدارند. اگر فدرال رزرو بخشی از این داراییها را بفروشد یا در سررسید آنها را جایگزین نکند، نرخهای بلندمدت تمایل به افزایش خواهند داشت که نوعی سیاست انقباضی است. اما اگر فدرال رزرو همزمان، نرخ سیاستی کوتاهمدت را کاهش دهد، هر دو اقدام میتوانند اثر یکدیگر را خنثی کنند.
این به ایده سوم او میرسد: اعتقاد به اینکه هوش مصنوعی میتواند موجی از افزایش بهرهوری ضدتورمی قابل مقایسه با رونق اینترنت در دهه ۱۹۹۰ را آغاز کند، خدماتی را گسترش دهد بدون اینکه فشار قیمتی ایجاد کند. این امر ممکن است در چارچوب فکری وارش، به فدرال رزرو اجازه دهد پیش از اینکه تورم دوباره به ۲ درصد کاهش یابد، نرخ بهره را کم کند.
وارش این رویکرد را با تصمیم آلن گرینسپن در اواخر دهه ۱۹۹۰ مقایسه میکند؛ زمانی که او اجازه داد اقتصاد با سرعت بالا حرکت کند، با این اعتماد که افزایش بهرهوری تورم را مهار خواهد کرد. اما افراد زیادی، چه در داخل فدرال رزرو و چه بیرون آن، این قیاس را قبول ندارند. کمتر کسی این استدلال را بهعنوان مبنایی برای اقدام در شرایط فعلی میپذیرد.
مایکل بار، فرماندار فدرال رزرو، گفته است که رشد بهرهوری قویتر میتواند نرخ بهره خنثی نرخ نظری که نه اقتصاد را تحریک میکند و نه محدود را بالاتر ببرد، نه پایینتر. بث هماک، رئیس فدرال رزرو کلیولند، نیز نظر مشابهی بیان کرده و هشدار داده که فدرال رزرو باید نرخ بهره را برای مدتی ثابت نگه دارد، با توجه به خطر شوکهای سمت عرضه.
کمیته بازار آزاد فدرال کنونی به سمت احتیاط متمایل است و وارش برای اجرای یک چرخه معنادار تسهیل پولی، نیاز به متقاعد کردن چندین عضو نسبت به دیدگاه خود دارد. کمیته بازار آزاد فدرال، به هر حال، یک کمیته است و رئیس فقط یک رأی دارد.
اد یاردنی، اقتصاددان و رئیس تحقیقات یاردنی، با خوشبینی وارش درباره پتانسیل افزایش بهرهوری هوش مصنوعی موافق است، اما به نتیجهگیری متضادی درباره معنای آن برای نرخهای بهره میرسد. یاردنی، مانند بار، فکر میکند که رونق بهرهوری نرخ خنثی را افزایش میدهد، زیرا سرمایهگذاری را جذب میکند در حالی که استخر پسانداز ملی در حال کوچکشدن است. یاردنی هشدار میدهد، اگر فدرال رزرو نرخ بهره را کمتر از آن نرخ خنثی بالاتر کاهش دهد، خطر دامن زدن به سفتهبازی مالی و بیثباتی را به همراه دارد.
مایکل هانستاد، رئیس مدیریت دارایی نورترن تراست، میگوید هوش مصنوعی میتواند یکی از بزرگترین شوکهای مثبت عرضه در تاریخ باشد. اما پیامدهای آن، از نظر او، نیز در تضاد با دیدگاه وارش است. او میگوید: «اگر واقعاً به بهرهوری هوش مصنوعی اعتقاد داشته باشیم، باید نرخها را افزایش دهیم.» هانستاد میگوید ابزارهای فدرال رزرو همگی درباره مدیریت تقاضا هستند. اگر بخش عرضه اقتصاد به دلیل هوش مصنوعی در حال رشد باشد، کاهش نرخها برای تحریک تقاضا «هیچ معنایی ندارد.»
وارش در جلسه استماع سنا نسبت به سخنرانیهای اخیرش در این موضوع سنجیدهتر برخورد کرد. او اذعان کرد که فدرال رزرو «نمیتواند روی» تحقق افزایش بهرهوری حساب کند و گفت که برای ارزیابی تأثیر هوش مصنوعی پیش از ساختن سیاست حول آن، کارهای زیادی لازم است. او همچنین به علاقهاش برای قضاوت درباره تورم با معیارهای میانگین پیرایششده (trimmed-mean) اشاره کرد که دادههای پرت را در دستههای اندازهگیری شده کالاها و خدمات حذف میکند. با اتخاذ این رویکرد، تورم شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی هسته (core PCE) که غذا و انرژی را شامل نمیشود، به جای ۳ درصد نزدیکتر به ۲.۳ درصد خواهد بود.
با وجود تمام جنجالهای سیاسی پیش از نامزدی وارش و حالا تأیید صلاحیت او، بازارهای مالی نسبت به انتقال قریبالوقوع رهبری در فدرال رزرو آشفته نشدهاند. تحلیلگران بازار سرمایه RBC در یادداشتی برای مشتریان در هفته گذشته نوشتند، دیدگاههای وارش در مورد نرخ بهره و ترازنامه فدرال رزرو «تنها اهمیت حاشیهای در تعیین مسیر سیاست واقعی دارند.»
این ارزیابی ممکن است ناقص باشد. راینهارت که ۲۴ سال را در فدرال رزرو گذرانده، هشدار میدهد که تصور نکنیم این نهاد صرفاً به روال قبل ادامه خواهد داد. یک رئیس جدید با رویکردی جسورانهتر میتواند پویاییهای داخلی فدرال رزرو را به شیوههایی تغییر دهد که بازارها هنوز فرض نکردهاند. بحث بر سر ترازنامه، اگر تحت فشار قرار گیرد، میتواند نوسانات جدیدی ایجاد کند.
یاردنی انتظار دارد بازدهی اوراق خزانهداری ۱۰ ساله برای باقی سال بالای ۴ درصد باقی بماند و در محدوده ۴.۲۵ درصد تا ۴.۷۵ درصد معامله شود. به گفته او، این بازدهی تحت تأثیر همان نیروهای ساختاری، از جمله تقاضای سرمایهگذاری قوی و استخر پسانداز در حال کاهش، بالا نگه داشته خواهد شد که به باور او نرخ خنثی را بالاتر میبرد.
یاردنی میگوید حتی اگر وارش بخواهد نرخها را کاهش دهد، «نگهبانان اوراق قرضه» (bond vigilantes) مقاومت خواهند کرد، درست همانطور که از آغاز چرخه تسهیل پولی در سپتامبر ۲۰۲۴ مقاومت کردهاند. بازدهی ۱۰ ساله و نرخ وام مسکن ۳۰ ساله هر دو تقریباً به همان جایی که قبل از شروع کاهش نرخها توسط فدرال رزرو بودند، بازگشتهاند، نشانهای از اینکه بازار به این نتیجه رسیده که این کاهشها تأثیر چندانی نداشتهاند.
هانستاد، در نورترن تراست، فکر میکند بحث درباره حرکت بعدی فدرال رزرو به نوعی بیمورد است. او میگوید: «هوش مصنوعی تأثیر بسیار بیشتری بر تولید، بر تورم، از یک کاهش ۲۵ صدم درصدی اینجا یا آنجا خواهد داشت.»
او به سرمایهگذاران توصیه میکند با تخصیص بالاتر به سهام و سرمایهگذاری در زیرساختها و بخشهایی که از توسعه هوش مصنوعی سود میبرند، ریسکپذیری را افزایش دهند. حاشیه سود شاخص S&P 500 در رکورد ۱۳.۶ درصد قرار دارد. او انتظار دارد این حاشیه سود سال آینده به ۱۴.۵ درصد و در سال ۲۰۲۸ به ۱۵.۵ درصد افزایش یابد. او میگوید: «هرگز در تاریخ بازار چنین حاشیه سودی نداشتهایم.»
او میگوید: «در تاریخ بازار هرگز چنین سطحی از حاشیه سود را ندیدهایم.»
اگر سنا نتواند وارش را پیش از پایان دوره ریاست پاول تأیید کند، پاول گفته است تا زمان معرفی جانشین، به عنوان رئیس موقت باقی خواهد ماند. او همچنین گفته تا زمانی که تحقیقات وزارت دادگستری «کاملاً و به طور قطع» پایان نیابد، در هیئت مدیره فدرال رزرو باقی میماند.
دوره فرمانداری او در ژانویه ۲۰۲۸ به پایان میرسد، اما اکنون خروج زودتر او محتمل به نظر میرسد، حتی با وجود اینکه ژان پیرو، دادستان ایالات متحده، روز جمعه گفت که در صورت اقتضای یافتههای بازرس کل، «درنگ نخواهد کرد» تا تحقیقات جنایی را دوباره بازگشایی کند. ترامپ اوایل ماه جاری به شبکه فاکس بیزنس (Fox Business) گفت اگر پاول با پایان دوره ریاستش کنار نرود، «مجبور خواهم شد اخراجش کنم.»
ترامپ نیز اوایل این ماه در گفتوگو با فاکس بیزنس گفته بود که اگر پاول پس از پایان دوره ریاستش کنار نرود، «مجبور میشوم او را اخراج کنم.»
بهترین نتیجه برای فدرال رزرو و بازارهای مالی، رأیگیری بهموقع سنا برای تأیید وارش و تغییر فرماندهی پیش از نشست سیاستگذاری ۱۶-۱۷ ژوئن فدرال رزرو خواهد بود. اکنون شانس خوبی وجود دارد که هر دو اتفاق بیفتند.
مسیر رسیدن به فدرال رزرو تحت رهبری وارش در حال باز شدن است. والاستریت و خیابان اصلی به زودی خواهند فهمید که آیا او فرمول درست را، در زمان درست، برای اقتصاد و فدرال رزرو در اختیار دارد یا خیر.