به گزارش فرکانس، در نگاه نخست، درآمد ۱۹ هزار و ۵۰ میلیارد تومانی برای موسسه مالی و اعتباری ملل در سال ۱۴۰۴ با رشد ۶۷ درصدی نسبت به سال قبل میتواند نشانهای از حرکت رو به جلو باشد. اما با تحلیل ساختار درآمدی و مهمتر از آن هزینههای عملیاتی این موسسه، متوجه میشویم که این رشدِ ۶۷ درصدی در برابر تورم افسارگسیخته سال ۱۴۰۴ و هزینههای سرسامآور بانک، عملاً ناچیز است.
این اعداد، بیش از آنکه نماد رشد باشند، نشاندهنده بانکی هستند که برای بقا در حال دویدن است، اما نه تنها به مقصد نمیرسد، بلکه فاصلهاش با سودآوری بیشتر میشود. تلهی وابستگی؛ ۸۷ درصد درآمد در گرو یک مجرا ضعف ساختاری ملل بیش از هر چیز در وابستگی مفرط آن به تسهیلات اعطایی نمایان است.
سهم ۸۷ درصدی این بخش (۱۶ هزار و ۷۰۱ میلیارد تومان) از کل سبد درآمدی، نشاندهنده عدم تنوعبخشی به پرتفوی درآمدی است. در حالی که سایر بانکها برای کاهش ریسک، به سمت درآمدهای کارمزدی و سرمایهگذاریهای هوشمندانه حرکت میکنند، ملل همچنان تمام تخممرغهای خود را در سبد وامدهی چیده است.
علاوه بر این، درآمد اوراق بدهی و کارمزد با رشدهای ناامیدکننده ۱۱ و ۱۳ درصدی، عملاً در حاشیه قرار گرفتهاند و مجموعاً کمتر از ۶ درصد از درآمدها را پوشش میدهند. این یعنی موتورهای محرک درآمدی بانک، با سرعتی بسیار پایینتر از تورم حرکت میکنند و حتی رشد ۴۰۰ درصدی درآمد سپردهگذاری نیز به دلیل سهم ناچیز ۵ درصدی، نتوانسته است وزن سبد درآمدی را به نفع بانک تغییر دهد. وضعیت سرمایهگذاریها نیز با اختصاص تنها ۱ درصد از سهم کل، عملاً قابل چشمپوشی است.